อาหารเสริม (ภาคสอง)

ปันๆ ไม่ประทับใจพี่จมูกหอมกับน้องตาหวานเรยย แถมอาโผ่ยังมาบอกว่าแม่ทำน้ำซุปไม่อาหย่อย ฮึฮึ เสียกำลังใจ T_T 

แต่อาโผ่ก็บอกสูตรเด็ดน้ำซุปให้นะจ๊ะ คือไม่ได้เอากระดูกมาต้มน้ำเหมือนที่ผู้ใหญ่กิน แต่ให้ใช้เนื้อเลย เช่น เนื้อหมู เอามาสับๆ แล้วใส่ถ้วยไว้ ตั้งในหม้อที่มีน้ำ แล้วตั้งไฟ เรียกง่ายๆ ว่า นึ่ง นั่นแหละ จนมีน้ำหมูออกมาจากเนื้อหมู ให้ใช้น้ำนั้นแล ทำน้ำซุปใสให้ปันๆ โอ้ พระเจ้าจอร์จ มันยอดด (หวานนน) มากกก แต่เหมือนทำน้ำกลั่นเลยลูก กว่าจะได้สักช้อนโต๊ะ 

เมนูถัดมาแม่ทำฟักทองผสมกับพี่จมูกหอมให้ปันๆ แรกๆ ไม่ชอบกินแฮะ แต่พอวันที่สองเพิ่งรู้ว่ามันอร่อยกว่าเดิมเหรอจ๊ะ   แม่ไม่อยู่บ้าน ให้พี่อุ๊เป็นคนป้อน หม่ำๆ พร้อมกับพ่อและคุณย่าตอนเที่ยง โอ้โห รอยเตอร์รายงานว่ากินหมดชามเยยย สรุปว่าตัวแปรคืออะไร พี่อุ๊เป็นผู้ป้อน หม่ำๆ พร้อมกับพ่อและคุณย่า หรือว่าแม่ไม่อยู่บ้าน (ฟะ) 

ปันกินฟักทอง อึออกมาก็เป็นฟักทองเลยเนอะ อื้อหือ เหลือเชื่อ 

เมนูที่สามแม่ใช้ผักตำลึงหวานกับหมูบดพร่ำเพรื่อ (คือบดจากที่ร้านแล้ว ต้มสุกแล้วเอามาบดผ่านกระชอนอีก) ผสมกับพี่จมูกหอมให้ปันๆ อ้อ แล้วก็น้ำซุปสูตรเด็ด อร่อยมากๆ ปันๆ กินตั้งเยอะแน่ะ แถมตอนค่ำอึมาเป็นสีเขียวของตำลึง ฮึฮึ แม่เลยปิ๊งไอเดียว่าจะทำคัลเลอร์ฟูล คอลเลคชั่น อึปันๆ มีสีเหลือง สีเขียว เด๋ววันนี้ให้กินแครอทจะได้สีส้ม วันหน้ามะเขือเทศ ได้สีแดง ว้าววว 

อี๊เจี๊ยบให้เคล็ดไม่ลับอีกแล้นน 

เวลาไปซื้อเนื้อ ใช้เนื้อของเอสเพียว (แม่ซื้อขีดเดียว 25 บาท) แล้วให้เค้าใส่ถุง ใส่น้ำแข็งให้ด้วย ที่เอ็มโพเรียม กะที่พารากอน ถุงดีอ่ะ ทนทาน เป็นแบบเนื้อหนา ไม่เลอะเทอะด้วย ชอบบ แถมเนื่องจากแม่ซื้อหมูขีดนึง ตับขีดนึง ใส่ถุงแยก แล้วแพครวมในถุงน้ำแข็ง ราคารวม 50 บาท ถ้าไม่ใช่ห้างหรูนี่ พนักงานจะบริการอะป่าวก็ม่ายรุ้ นี่ไง ข้อดีอีกอย่างของห้างหรู นอกจาก free valet parking ฮ่าฮ่า มีข้อแก้ตัวให้พ่ออีกแล้วตรู 

และถ้าซื้อปลานะ จะวุ่นวายกว่านี้อีก เพราะซื้อ 1 ชิ้น ต้องให้เค้าแบ่งเป็นชิ้นเล็กๆ พอดีมื้อ แล้ว wrap ด้วยพลาสติกใสแต่ละชิ้น แล้วค่อยแพครวมในถุงน้ำแข็ง บริการนี้ถ้าเป็นปลาหิมะอลาสก้า หรือปลาคอด เค้าคงโอเคอ่ะนะ แต่พวกปลาทับทิม ปลานิล อะไรนี่ไม่แน่แฮะ แต่ม่ายลองก็ม่ายรุ้เนอะ