วันรักแรกพบ : : love at first sight

Daddy's Tale

9 มี.ค. 51 - พ่อกับแม่มาเตรียมตัวที่ รพ. ตั้งแต่ 8:30 น. มาถึง รพ. ได้ห้องที่ชั้น 6 เป็นห้องใหญ่มาก แต่ว่าดูทึบๆ พ่อเลยขอเปลี่ยนเป็นห้องชั้น 5 ใกล้ๆ เนอสเซอรี่ จะได้มาหาลูกง่ายๆ แต่ห้องในโซน A (ใกล้เนอสเซอรี่) เต็ม เลยต้องไปอยู่โซน B ซึ่งไกลไปนิด ตอนประมาณ 10:30 น. พยาบาลมาเตรียมตัวคุณแม่ ให้สวน ให้น้ำเกลือ ตอน 11:20 น. เค้าก็พาแม่ไปที่ห้องผ่าตัด คุณหมอบล็อกหลังแม่ แล้วก็เริ่มผ่า พ่อแม่และหมอทุกคนลุ้นกันสุดๆ เพราะหัวลูกค่อนข้างจะใหญ่มาก ตอนคลอดออกมานะ แม่ร้องไห้ดีใจใหญ่เลย พ่อก็ยิ้มไม่ยอมหุบ จนโดนป้าๆ อาๆ แซวว่าเห่อลูกกันใหญ่ พอเกิดเค้าก็พาปันไปไว้ในตู้ปรับอุณหภูมิ 2-3 ชม. ก่อนจะมาให้ดื่มนมแม่ครั้งแรก ตอนที่ปันปรับอุณหภูมิ แม่เค้าก็ไปอยู่ในห้องสังเกตอาการ กว่าจะได้เจอกับลูกก็ราวๆ 16:00 น. แม่ดีใจมากๆ ญาติๆ อยู่กันเต็มห้องเลย มีย่าสิน อาโผ่ ป้านีย์ ลุงเสก พี่ก้อง ป้าเกด อากบ ลุงแบงค์ ป้าเจนนี่ พี่แมนต้า ป้าเจี๊ยบ ลุงจูล่ง ทุกคนบอกว่าปันน่ารัก ตัวใหญ่ แล้วก็หน้าเหมือนกับ พ่อ-แม่ผสมกันเลย ตอนดึกๆ ห้องที่โซน A ว่าง เลยย้ายกันมาอยู่ที่ห้อง เป็นห้อง Ambassador เหมือนกับที่โซน B แต่ใกล้กับเนอสเซอรี่มากๆ พ่อ-แม่จะได้ไปหาปันบ่อยๆ

10 มี.ค. 51 - ลูกมาทานน้ำนมตอนตี 1 กับตี 5 ดูดนมแม่ครั้งละ 1 ชม. สลับข้างละครึ่งชม. ตอนเช้าพยาบาลพาลูกมาด้วยทรงผมที่เท่มาก

Mommy's Tale

9 มี.ค. 51 - ปันค๊าบ วันน้ีเป็นวันที่แม่ตื่นเต้นมากเลยลูก นอกจากเป็นเพราะวันที่เรา พ่อ-แม่-ลูก จะได้พบหน้ากันเป็นครั้งแรกแล้ว ครั้งนี้จะเป็นการเข้า รพ. ครั้งแรกของแม่ที่ต้องมาผ่าตัดและนอนรพ. คุณหมอให้แม่งดน้ำงดอาหารตั้งแต่เที่ยงคืนวันที่ 8 แม่พยายามนอนให้หลับเพราะกลัวว่าถ้าอดนอนแล้วมาผ่าตัดจะทำให้เพลียมาก ตอนเช้าเรามาที่ รพ. แม่กับคุณย่าแวะไหว้พระภูมิเจ้าที่ของ รพ. ขอให้ทั้งปันและแม่ปลอดภัย ให้ปันมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ เป็นเด็กที่น่ารัก เป็นบุตรที่ดี พอไป check-in ที่แผนกสูติฯ ก็มีพยาบาลพาไปที่ห้องพักชั้น 6 ห้องใหญ่มากแต่แม่ว่ามันดูทึมๆ แล้วก็ไกลจากเนอสเซอรี่มากๆ เลย พ่อ-แม่เลยขอย้ายมาอยู่ที่ชั้น 5 แทน ระหว่างรอเวลาที่จะผ่าตัด แม่ทั้งตื่นเต้น ทั้งกลัว พูดอะไรไม่ค่อยรู้เรื่อง พยายามไม่คิดอะไรมาก พยาบาลเข้ามาสวนให้ แม่เข้าห้องน้ำแล้วออกมาให้น้ำเกลือ รู้สึกเจ็บเล็กน้อยตอนเค้าฉีดต่อสายน้ำเกลือให้ที่หลังมือ หลังจากนั้นแม่ก็นอนรอ มีพี่พยาบาลจากห้องคลอดเข้ามาอธิบายขั้นตอนให้ฟัง แต่แม่ฟังไม่รู้เรื่องเท่าไหร่แล้วล่ะ ใกล้เวลา เค้ามาเข็นเตียงแม่ลงไป ใจเต้นตึกตักๆ พ่อลงไปด้วย อยู่กับแม่ตลอด ทำให้สบายใจขึ้นมาก เค้าพาแม่ไปรอหน้าห้องผ่าตัด ปรากฏว่าวันนี้มีคิวผ่าตัดหลาย case แม่ต้องนอนรออยู่นานหลายนาที ยิ่งรอนานยิ่งตื่นเต้นบอกไม่ถูก และแล้วก็ถึงคิวจนได้ เค้าเข็นแม่เข้าไป เจอกับหมอที่บล็อกหลังคนแรก หมอใจดี แนะนำขั้นตอน แล้วแม่ก็ถามเรื่องผ่าไส้ติ่งกับขลิบ ซึ่งพ่อเค้าก็คงถามหมอบุญชัยอีกครั้งนึง ตอนที่บล็อกหลังพ่อยังอยู่ข้างนอก ยังเข้ามาไม่ได้ แม่อยู่คนเดียว ก็ต้องใจสู้ หมอให้ทำอะไรแม่ร่วมมืออย่างดีมาก จำได้ว่าหมอบอกให้งอตัวเยอะๆ มากๆ เพราะต้องฉีดยาเข้าระหว่างข้อต่อของกระดูกสันหลัง แม่งอสุดตัวเท่าทีพุงอ้วนๆ ของแม่จะทนได้ พอหมอฉีดปุ๊บแม่กลับไม่รู้สึกเจ็บเลย แล้วเค้าก็รีบจับแม่นอนหงาย แม่เริ่มรู้สึกชา จากขาขึ้นมาถึงหน้าอก หลังจากนั้นแม่ไม่เจ็บอีกเลยตลอดการผ่าตัดจ้ะ สักพัก หมอบุญชัยกับหมอผู้ช่วยเข้ามาทายาเย็นๆ ที่ท้อง แล้วพ่อก็มา สักพักหมอบอกว่าจะรู้สึกมือหมอกดที่ท้อง แม่รู้สึกโดนกดเหมือนหมอพยายามดันปันๆ ออกมา เสียงพ่อร้องว่า "เห็นแล้วๆ ออกมาแล้วๆ" แล้วหมอก็บอกว่า "หัวโตแฮะ" จู่ๆ ก็มีเสียงดัง "แว้" พ่อบอกว่า "ออกมาแล้วๆ" แม่น้ำตาร่วงกราวตอนได้ยินเสียงปันๆ ครั้งแรก แล้วหมอสุธีราก็มารับปันๆ ไปทำความสะอาด แม่เห็นแวบๆ เลยขอพยาบาลใส่แว่นตา แล้วหมอก็อุ้มปันๆ มาใกล้ๆ แม่ แม่ได้เอาแก้มแนบแก้มปันๆ ด้วย ปันยังเปียกๆ อยู่เลย ตัวเล็กนิดเดียว สีเทาๆ แต่ก็น่ารักที่สุดในโลกเลย รักปันมากเลยจ้ะ เราถ่ายรูปกันครั้งแรก พ่อ-แม่-ลูก :D