1st Week

วันที่ปันๆ กลับมาบ้าน เราเอาของขวัญที่ทุกคนให้มาโพสต์ถ่ายรูปกับปันๆ ในเตียง (เลียนแบบที่อากงปันทำให้พ่อช้าง) แล้วก็มีปฏิทินจีนวันเกิดที่คุณย่าหามาให้จ้ะ กองของขวัญใหญ่กว่าปัน 10 เท่าเห็นจะได้เนอะ

ช่วงแรกๆ นี้ ปันร้องไห้ แว้ๆ แว้ๆ เสียงเบ๊าเบา พ่อบอกว่าเรามีมารยาทดีมาก แล้วก็เป็นเด็กอารมณ์ดีไม่ค่อยงอแงเลย จะร้องเฉพาะตอนที่จะกินนม สัปดาห์แรกนี้ขอบอกว่าแม่เหนื่อยมาาากก เพราะแทบไม่ได้นอน เนื่องจากต้องให้นมทุกๆ 2-3 ชม. ทั้งกลางวันกลางคืน ปันๆ ชอบดูดนมแม่นาาานมาก เป็น ชม. เลย จนบางทีแม่นับตามตารางไม่ถูก พ่อลางานมาช่วยเลี้ยงลูก โดยเฉพาะช่วยอาบน้ำให้ ซึ่งขณะนี้ เป็นหน้าที่ของพ่ออย่างถาวรไปซะแล้น

ความรู้สีกและอารมณ์หลากหลายประดังประเดเข้ามา เครียดที่หนึ่ง ปันได้นมพอหรือเปล่าหนา และจะโกรธมากถ้าใครพูดว่าปันกินนมไม่พอ หรือปันหิวแล้วไม่มีนมกิน เครียดที่สองปันจะดูดนมนานขนาดนี้ไปถึงเมื่อไหร่ ไม่เห็นใช่ข้างละ 15 นาทีอย่างที่ตำราบอก เครียดที่สาม นมมันคัดๆ เปื่อยๆ ยังไงอยู่ ไม่สบายเนื้อสบายตัว เครียดที่สี่ ยังเจ็บแผลผ่าตัดอยู่นะไม่กล้านั่งกับพื้นกลัวลุกไม่ได้ (นี่คือเหตุผลที่ยังไม่อาบน้ำให้ปันๆ เอง) มองซ้ายมองขวา หาเรื่องพ่อตลอด แต่พ่อใจเย้นเย็น เข้าอกเข้าใจสุดๆ น่ารักที่ซู้ด คอยให้กำลังใจตลอดเลย

หลังสองวันกลับไปหาหมอสุธีราพร้อมคำถามเต็มหน้ากระดาษ หมอคงกะไว้แล้ว ไปถึงเลยอธิบายๆๆๆ ซะแม่อึ้ง process ข้อมูลเกือบไม่ทัน แต่ตอบคำถามหลักๆ ที่แม่มีเกือบหมด เหลือแต่จิ๊บๆ จ้อยๆ ที่ชอบคือเรื่องให้สังเกตพุงลูก ถ้าพุงยุบ คือเปิดพุงแล้วเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสแปลว่านมหมดท้อง หิวแล้วแม่ แต่ถ้าเป็นสี่เหลี่ยมคางหมูแปลว่ายังอิ่มอยู่ฮัีบ แล้วยังสอนวิธีอุ้มลูกมือเดียวพาดบ่ากับท่าถอนสายบัว ซึ่งโดนใจพ่อมาากก

ปลายๆ อาทิตย์ พ่อเริ่มแผนปลีกตัว โดยไม่ตื่นมาดูลูกตอนดึกแล้ว อ้างว่าเพื่อให้แม่ปรับตัว เพราะในที่สุดแม่ต้องเป็นคนดูลูกตอนกลางคืน ซึ่งเมื่อเริ่มแผนแล้วก็กลายเป็นปฏิบัติการถาวรไปซะเรยย

แม่เริ่มอาบน้ำให้ลูกแล้วด้วย รู้สึกพ่อจะถ่าย vdo ไว้ สรุปว่าสัปดาห์แรกแผน delegate งานของพ่อเสร็จสมบูรณ์ทุกประการฮ่ะ