เขาดินวนาฯ

ด้วยแรงบันดาลใจจากการเที่ยวชมอะควาเรี่ยม อะฮั้นก็ได้ไอเดียโดยคร่าวว่าปันๆ ท่าจะชอบศึกษาเกี่ยวกับสัตว์โลก บวกกับความชอบนกเป็นทุน (พี่อุ๊พาไปดูนกที่สนามหญ้าทุกวี่วัน จนปันๆ ร้องเป็นภาษานกได้ว่า “เจ๊เจ่” aka จิ๊บๆ พร้อมกับชี้และมองฟ้า) พ่อและแม่ที่ดีอย่างเราจึงวางแผนการทัศนศึกษาที่เขาดินวนาฯ ให้แก่เด็กชายตัวน้อย และไม่ลืมพกพี่อุ๊ไปด้วย ซึ่งสำคัญกับความบันเทิงของพ่อและแม่เป็นอย่างยิ่ง

ที่เขาดินประทับใจกว่าที่คิด เพราะพื้นที่ค่อนข้างกว้างใช้ได้เลย แถมมีสวนนกที่แนะนำว่าต้องไปเดินให้ได้ เพราะได้ใกล้ชิดกับนกนานาพันธุ์ หน้าตาแปลกๆ มากมาย ขนาดที่ว่าเดินแหงนดูนกไป กลัวติดหวัดนกกันไป ขอเตือนให้ใส่หมวกใบเก่าๆ พร้อมทิ้ง เพราะอาจเจอบอมบ์ได้ถ้านกไม่ถูกใจ แต่คราวนี้พ่อแม่ปันและพี่อุ๊รอดกันทั้งสี่คน ที่ไม่ค่อยประทับใจเลยก็คือสัตว์ที่ถูกขังในกรงเล็กๆ พวกสัตว์หากินกลางคืน ดูแล้วเศร้าอย่าบอกใคร ตรงส่วนที่เป็นงูและสัตว์เลื้อยคลานก็ทำดีนะ แต่แม่ไม่ค่อยชอบดูงูสักเท่าไหร่ สังเกตงูอนาคอนดาจะป็อบปูล่ากว่าพันธุ์อื่นๆ เชียว

กว่าจะเดินรอบเขาดินเหนื่อยใช้ได้ คุ้มจริงค่าเข้าแค่ 50 บาทต่อคน :-)