พาปันนั่งรถใส่คาร์๋ซีทไว้ เด๋วนี้ชอบเวลาเอาขึ้นรถจะดูนู่นดูนี่จนเพลินหลับไป แต่ถ้านานเกินไปก็มีเบื่อโวยวายได้เหมือนกันค้าบ วันนั้นกว่าจะถึงพารากอนใช้เวลานานพอดู เพราะพ่อเลี้ยวรถผิดพาไปติดแยกราชประสงค์อยู่เป็นนาน แต่ก็ถึงจนได้ ยังดีที่พารากอนมี valet parking ก็เลยไม่ต้องเสียเวลาวนหาที่จอดรถอีก
ค่า เข้าชมอะควาเรียม ราคาปรับปรุงแล้วอยู่ที่ 350 บาท เจ้าหน้าที่แนะนำว่าเราไม่ต้องไปดูเรือท้องกระจกก็ได้เพราะลงเรือค่อนข้างจะ แออัด เด็กเล็กอาจจะลำบาก ก่อนเข้าพ่อกะปันถ่ายรูปเป็นที่ระลึกด้านหน้าตรง photo stand ที่เค้าจัดไว้ให้
วันนี้เราตัดสินใจใช้เป้จิงโจ้อุ้มปัน เพราะดูแล้วน่าจะคล่องตัวกว่าใช้รถเข็น ประกอบกับเราเดินในห้องแอร์ พ่อ (จิงโจ้) ก็คงจะไม่เหนื่อยมาก เริ่มต้นด้วยการแวะชมปลาแปลกๆ ที่เค้าจัดไว้ในตู้ แม่จำไม่ได้หรอกว่ามันมีปลาอะไรกันบ้าง แต่ที่แน่ๆ ปันชอบมาก ดูปลาว่ายไปมาใหญ่เลย แถมเอามือไปแปะๆ กระจก จะหยิบปลาออกมาให้ได้ แค่ 2-3 ตู้แรก เห็นปันสนใจมากขนาดนี้ แม่ว่าก็คุ้มแล้ว
พอเดินอะควาเรี่ยมจบ ก็มาหม่ำๆ ข้าวที่ศูนย์อาหารนั่นแหละ นัดกะอาโผ่กะป้านุช เจอกันแป๊บนึง พอให้อาโผ่หายคิดถึงปันๆ ก็อาโผ่โดนหมากัด เลยต้องไปทำแผล ฉีดยา ไม่ได้มาหาปันๆ เป็นอาทิตย์เลยคิดถึงน่ะซี่ อ้อ... แม่พาปันๆ ไปซูเปอร์ฯ ไปซื้อเนื้อปลา เนื้อหมู เนื้อไก่ สำหรับทำอาหารของปันด้วย ปรากฎว่าปันเห็นปลานอนเรียงรายแช่น้ำแข็งอยู่ในซูเปอร์ฯ งงใหญ่เลย อ้าว... เมื่อกี้ยังว่ายๆ อยู่ ทำไมมานอนตรงนี้ตั้งเยอะแยะ จะเอามือไปจับให้ได้ แม่ต้องพาหนีไปที่อื่น เหอ เหอ ในใจคงคิดงงๆ แฮะ มัีนยังไงกันละเนี่ย อุ้มๆ เลือกปลา ปันก็ง่วงและก็งอแง เผลอแป๊บเดียวหลับโงกเงกไปซะงั้น วันนี้กว่าจะถึงบ้านมืดพอดีจ้า
1 comment:
ขอบคุณมากค่ะ สำหรับบทความ
Post a Comment